1st Week
Η εβδομάδα ξεκινάει κλασσικά. Η πλέον οικία καθημερινή τσιρίδα και η γνωστή γκρίνια ηχεί στα αυτιά μου. Το μυαλό μου έχει ξυπνήσει, αλλά τα μάτια μου αρνούνται να συνεργαστούν ως συνήθως. Ο καθημερινό βασανιστήριο ξεκινάει κάπως έτσι: Η μητέρα μου να φωνάζει από το σαλόνι πως έχω αργήσει για το σχολείο, ο πατέρας μου να τραγουδάει χαρωπά, καθώς ετοιμάζεται για την δουλειά, στις 7:30 η ώρα τα χαράματα και εγώ στο δωμάτιό μου προσπαθώντας να κάνω το μυαλό μου να ξυπνήσει.
Σήμερα το σχολικό πρόγραμμα είναι βαρετό όσο δεν πάει. Τα χειρότερα έρχονται. Από την επόμενη εβδομάδα τα πράγματα χειροτερεύουν, εκτός από το κλασσικό δίωρο αγγλικών. ΑΡΧΊΖΟΥΝ ΤΑ ΔΙΑΓΩΝΊΣΜΑΤΑ! Πράγμα που σημαίνει παραπάνω διάβασμα, παραπάνω ώρες στην κόλαση. Για να δούμε. Ήρθε η ώρα να πάω σχολείο. Πφφ.
Σήμερα το σχολικό πρόγραμμα είναι βαρετό όσο δεν πάει. Τα χειρότερα έρχονται. Από την επόμενη εβδομάδα τα πράγματα χειροτερεύουν, εκτός από το κλασσικό δίωρο αγγλικών. ΑΡΧΊΖΟΥΝ ΤΑ ΔΙΑΓΩΝΊΣΜΑΤΑ! Πράγμα που σημαίνει παραπάνω διάβασμα, παραπάνω ώρες στην κόλαση. Για να δούμε. Ήρθε η ώρα να πάω σχολείο. Πφφ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου